Begrippenlijst · E

Elektron

Het elektron is een negatief geladen elementair deeltje dat zich buiten de atoomkern bevindt.

Elektronen zijn klein en licht: hun massa is ongeveer 9,11 × 10⁻³¹ kg — bijna 1836 keer minder dan een proton. Hun elektrische lading is precies −1,602 × 10⁻¹⁹ coulomb, de zogeheten elementaire lading. Voor zover bekend zijn elektronen punten zonder inwendige structuur: ze behoren tot de leptonen, een familie elementaire deeltjes binnen het standaardmodel.

Een neutraal atoom bevat evenveel elektronen als protonen. De buitenste elektronen — de valentie-elektronen — bepalen hoe een element chemisch reageert. Bij stroom door een metaal bewegen vrije elektronen door het kristalrooster. De Nederlander Hendrik Lorentz introduceerde de naam "elektron" in de natuurkundige theorie eind 19e eeuw; J.J. Thomson identificeerde het deeltje experimenteel in 1897.

In welke discipline?

Natuurkunde en scheikunde.

Verwante termen

Lees meer